دوست دارم همیشه (تقدیم به محبوب قلب ها)

به نام حضرت حق

دیروز مراسم سالروز پرواز ناصریا در کاخ سعد اباد تهران برگزارشد .من هم خودمو به این مراسم رسوندم . من بیشتر اوقات که به تهران می اومدم برای دیدن ناصر بود ولی حالا ...

خیلی ها آمده بودند . اولین مهمانی که بر روی سن رفت آقای نایبی بود او پیام تسلیت سید علیرضا عصار را برای حضار خواندواز قول او گفت که هر چند فرصت همکاری مشترک و دیدار حضوری را با ناصر عزیز نیافته بود اما همواره و از راه دل او را بسیار دوست می داشته و بخصوص خصائل والای انسانی و شخصیتی اش و نیز وجوه مانایی و معنایی آثارش را..."
بعد از آقای نایبی اقای فرمان فتحعلیان امد واو هم از ناصر گفت .از آشنایش از خیلی قبل وحرف های دیگر .کلیپ هایی هم پخش شد که واقعا زیبا بود .برنامه پنجره که با حضور ناصر بود پخش شد .که این برنامه برمی گردد به حدود ۴ الی ۵ سال پیش . اعضای گروه ناصر هم امدند حسن شریفی نوازنده ترومبون وبابک بروجردی نوازنده کیبود وامید حاجیلی نوازنده ترومپت .از ناصر می گفتند. حسین شریفی می گفت: او اگر به استدیو می رفت یک بار می خواند وبعد بعد بیرون می امد وکارهایی مثل اینکه دوبیت رو بگیریم وکپی کنیم نداشت .او می گفت ناصر می خواست یک آهنگ اذر بایجانی بخواند ولی نشد .ان ها قسمتی از آن را اجرا کردند .امید حاجیلی هم آمد او هم از ناصر گفت واینکه می خواست که یک ترانه را باناصر بخواند وهر بار ناصر به او می گفت ترانه ات آماده شده .واو می گفت هنوز نه وپشت گوش می انداخت و الان حسرت می خورد .او این ترانه را اجرا کرد خیلی زیبا بود . من زودتر از سالن بیرون بیرون آمدم چون راهم دور بود .چشم چیزی را دید حلوا . حلوا؟ درست می بینم برای چی ؟ برای ناصر ؟ بله برای ناصر ناصر پر کشیده و اسال هم از پر کشیدنش می گذرد .

مهرداد هم بود مهرداد نصرتی اونجاراه می رفت واشک می ریخت .او برای مراسم واقعا زحمت کشیده بود.

گروهی هم آمده بودند تا با حرکت دست ترانه مهر علی وزهرا را اجرا کنند .خیلی زیبا اجرا کردند .

مهمان هایی که در سالن بودند : فرمان فتحعلیان /محسن فرحی / فرزاد فرومند / حسین شریفی /امید حاجیلی/ بابک بروجردی / مهرداد نصرتی که خیلی برای این مراسم زحمت کشیدند/ اقای علمشاهی / اقای نایبی/  وخیلی های دیگر که حضور ذهن ندارم .

سلام به شما دوستان خوبم .می خوام توی این پست چند تا عکس از

 ناصر عزیز بگذارم که مربوط میشه به ۲ماه قبل از پرواز

 ملکوتیش .خیلی شکسته شده خیلی...

ولی هنوز زیبایش است وبا نمک ...

چرا انقدر شکسته شدی ناصر عزیز؟!

به نام عالی دوست که هرچه دارم از اوست

یک سال گذشت وما در حسرت واندوه نبودنت فرو رفتیم ونبودنی که نه تنها عشقمان را به تو کم نکرد بلکه با عشقی افزون  تر به تو نگاه می کنیم ومهر سیاه چشمانت را هر گز از یاد نمی بریم .

یک سال گذشت وما هنوز مبهوت نبودنت هستیم .نبودنی پر از راز ورمز.به قول شاعر عزیز اهورا ایمان ((حالا تونیستی نه اینکه نباشی اما تمام وکمال نیستی ...وگرنه تا دریا هست وشروه وشرجی وموجا موج صدایت که عطر عشق را می پراکند هستی ودر دل ودیده ما جای داری.))

 وحال می گویم از رفتنم به تهران برای تشییع پیکر پاک ناصر

ظهر خواب بودم تو رادیو اهنگ ناصر رو گذاشته بودن. یه اهنگ غمگین. از خواب پریدم بعدازاهنگ یدفه گفت باز هم درگذشت خواننده خوب کشور رو به شما ایرانیان تسلیت می گوییم .بغض واشک... سرمو رو بالشت گذاشتم ودوباره بلند شدم گفتم نکنه خواب باشم دیدم نه خواب نیستم چه لحظاتی... بله ناصر رفته بود و...دیگر حال خودم رو نمی دانستم . اصلا سخته. من که مخم داره میترکه .۲روز گذشت خانواده هم در غم از دست دادن ناصر شریک بودن .روز تششیع ناصر من مدرسه داشتم ولی نرفتم .رسانه ها مثل تلوزیون ورادیو با خبرهای نادرستشان مردم رو سرگردان کرده بودند .سریع سوار ماشین شودم وخودمو به بهشت زهرا رسوندم .۲۰۰الی ۳۰۰نفر اونجا بودن تا پیکر ناصر رو بیارن ۱ساعت ایسادیم ولی خبری نشد بسیاری از خواننده ها هم اومده بودن .هیچ خبری نشد .بین مردم همش پچ پچ میشدکه ناصر اینجوری شده واونجوری شده چه حرفایی که نمی زدند اوجا یه خانمی بود که گفت دیدم یه عکس زیبا جلو قطعه هنر مندان گذاشتن که کنجکاو شدم بدونم کیه؟ منم بهش گفتم ناصر عبداللیست .

خیلی تعجب کرده بود خوب بگذریم که چها شد به هر حال پیکر ناصر رو نیاوردن و همه ناراحت بودن .همه رفتن .بعضی ها می گفتند که ناصر توی غسال خانست و من سریع اوجا رفتم خدایا چه لحظاتی ناصر که اوجا نبود هیچ از هر طرف میرفتی تابوت مرده اوجا بود امبولانس اونجا گفت که ناصر رو بردن فرودگاه وبعدهم میبرنش بندعباس وانگار تمام این دنیا تو سرم خراب شد قدم قدم می رفتم وحال خودم رو نمی فهمیدم عکسای ناصر پشت ماشینا بود عکسی ملیح وزیبا خدایا صبری به خانواده اش اعطا کن.ومن برگشتم وفهمیدم که ناصر رو در تهرا ن تشییع کردند وبه بندر عباس بردند .

وعجب پایان تلخی داشت .